
ပထမဆံုးမို႔
အရိုးသားဆံုး
ခ်စ္ခဲ့မိပါတယ္...
မင္းကပဲအေျပာေကာင္းသလား
ငါကပဲညံ့ေနသလား
လွပတဲ့စကားလံုးမ်ားအၾကား
က်ဆံုးမိတာ အခါခါေပါ့...
ဟန္ေဆာင္ေကာင္းသူရယ္လို႔
သိခဲ့ေပမယ့္..
သိပ္ခ်စ္ခဲ့မိလို႔
အျပစ္မယူရက္ခဲ့သူပါ...
ေမ့ပစ္ဖို႔ႀကိဳးစားလည္း
အလြမ္းေတြနဲ႔ပဲ
က်ဆံုးေနဆဲ...
ရင္ထဲမွာ နာက်ည္းလည္း
ႏွလံုးသားက
မင္းဆီမွာပဲ...
အရိုးသားဆံုး ခ်စ္ခဲ့သူအတြက္
ရရွိခဲ့တဲ့ဆုလဒ္ဟာ
အသည္းကြဲျခင္းလား...
ရက္စက္မွုေတြၾကားမွာ
ငါလဲၿပိဳေနၿပီ...
ေနာက္ဆံုးေတာ့...
နာက်င္မွုေတြနဲ႔
အဆံုးသတ္ေတာ့မယ့္
ဇာတ္လမ္းမွာ
ငါ့အခ်စ္ေတြကို
ဟန္ေဆာင္ကာ သိမ္းရင္း
ႏွုတ္ဆက္လိုက္ပါတယ္....
Wednesday, October 29, 2008
အသည္းကြဲျခင္း
Posted by mgcomlay at 4:37 AM
Friday, October 24, 2008
အေ၀းေျမမွ
ေ၀းတစ္ေျမမွ ခ်စ္သူေရ…
တေျမျပည္ျခား ေ၀းေနျငားလည္း
လြမ္းဆြတ္သတိရေနဆဲပါ…
အတူယဥ္တြဲ ခ်စ္ၾကည္ႏူးခဲ့
ထာ၀ရင္မွာ မေမ့သာ…
စကားသံသာ ရင္မွာခ်မ္းျမ
မေမ့ရက္တာ တစ္သက္တာ…
ရႊန္းလဲညိဳျပာ မ်က္၀န္းဟာ
တစ္သက္ဘယ္အခါ မေမ့အပ္ပါ...
ခ်စ္သူႏွဳတ္ခမ္း ရင္မွာလြမ္း
ထာ၀စဥ္နမ္းတာ အခါခါ…
ၾကင္နာယုယ ခ်စ္ခဲ့သမွ်ဟာ
ေ၀းေနခ်ိန္က် တမ္းတရ…
ခ်စ္ခဲ့ေတာ့လည္း လြမ္းေနရ…
ဖူးစာဧကန္ မွန္ပါျငားက
ျပန္လည္ေတြ႕ဆံု ရင္ေတြခုန္စြာ…
ေပ်ာ္ရႊင္မဆံုး တျပံဳးျပံဳးနဲ႔
ခ်စ္ပြဲ၀င္ခ်င္ပါေသးတယ္…
Posted by mgcomlay at 2:44 PM
Monday, October 20, 2008
ကံၾကမၼာ

အေနေ၀းလို႔ေသြးေအးတယ္ ဆိုေပမယ့္
ရင္ေတြပူေအာင္တမ္းတမိတာ ကိုပါ...
မိုင္ေတြခ်ီေ၀းကြာေနလည္း
မင္းအရိပ္ေတြ ထင္က်န္ေနဆဲပါ...
ဘယ္အခ်ိန္ဘယ္ေနရာပဲေရာက္ေရာက္
အေတြးထဲမွာမင္းတစ္ေယာက္သာ စိုးမိုးေနဆဲပါ...
မင္းအေၾကာင္းေတြးလိုက္တိုင္း
ဘ၀အေမာေတြေျပာခဲ့ရတာ အမွန္ပါ...
ဆံႏြယ္ရွည္ေလး ကို႔အနားျဖတ္သြား
မင္းျဖစ္ေလမလား ေငးမိတာပါ...
အိမ္မက္ထဲမွာ အခါခါ
မက္ျမင္ေနမိတာ ညစဥ္ပါ...
မင္းနဲ႔ပတ္သတ္တဲ့ အရာမွန္သမွ်
ေမ႔ပစ္လို႔မရတာ ကံၾကမၼာပါ...
Posted by mgcomlay at 5:41 PM
Friday, August 22, 2008
ေပးစပ္ျခင္း
ငါ့အတြက္ေတာ့
ရင့္ႏွင့္အမွ်ခ်စ္ခဲ့ဘူးတယ္
ခ်စ္ခဲ့တာေတြက ခံစားဖို႔လားကြာ…
ေပးစပ္ခဲ့ဘူးပါတယ္
အရာအားလံုးကိုေပါ့
ေပးစပ္ခဲ့တာေတြက အရာမထင္ခဲ့ဘူးကြာ…
ေပ်ာ္ရႊင္စရာေလးေတြ
ဖန္တီးေပးခဲ့ဘူးပါတယ္
ေပ်ာ္ရႊင္စရာေတြက ဟားတိုက္ခံဖို႔လားကြာ…
မင္းေျပာသမွ်အရာအားလံုး
ႏွလံုးသား၀ယ္သံမွိဳစြဲ
ယံုၾကည္ခဲ့သမွ် ဟာသျပတ္လံုးေတြလားကြာ…
ဒါေပမယ့္လည္း
ေပးစပ္ခ်စ္ျခင္းနဲ႔ပဲ
ေအာ္…အခ်စ္ဆိုတာေပးစပ္ျခင္းေလလား…
Posted by mgcomlay at 8:27 AM
Wednesday, August 20, 2008
ေမတၲာ

ေရျခားေျမျခား
မိုင္ကြာေ၀းလို႔...
ရာသီဥတု
ဆက္က်င္ဘက္မို႔...
ေနမွူထိုင္မွူ
မတူညီလည္း...
ေပးအပ္တာ၀န္
ေက်ျပြန္ေစရန္...
စြမ္းအားအကုန္
ဥာဏ္အကုန္ျဖင့္
အပတ္တကုတ္ ကၽြႏု္ပ္တို႔...
သို႔ေပမယ့္ျငား...
ခက္ခဲမည္မွ်
ရွိေစေသာ္...
တခဏတာ
ေမ့မ်က္ႏွာ...
ျမင္ရပါျငား
ေပ်ာက္ေစသား...
ေမတၲာအစြမ္း
အံမခန္းမို႔...
ေလးႏွစ္တာ ကာလ
တစ္ခဏ ...
ေက်ာ္ျဖတ္လိုက္မယ္
ဒီဘ၀...
Posted by mgcomlay at 2:01 PM



